Έφυγε χαράματα

Έφυγε χαράματα,,

Ληστές μπήκαν στο σπίτι του
Την ωρα που κοιμόταν ,
Ειχε οικογένεια όμορφη
Και την ζωή χαιρόταν ,

Πισώπλατα των χτύπησαν
Χωρίς να Λυπηθούνε,
Και την Χαριστική βολή
Δίχως να φοβηθούνε,

Άγιες μέρες μπήκανε
Στο όμορφο σπιτικό του
Να κλέψουν Ό,τι όμορφο
Έκτιζε το όνειρο του,

Δύναμη είχε το κορμί
Μα ηταν βαρύ το τραύμα,
Και όσοι τον αγάπησαν
Ντυθήκανε στα μαύρα ,

Άδικα τον περίμεναν
Οι συγγενείς και οι φίλοι,
Μα έφυγε χαράματα
Με πικραμένα χείλη,

Και εγώ ψυχή από μακριά
Με δάκρυα στη ματιά μου ,
Στέλνω συλλυπητήρια
Μέσα από την καρδιά μου,

Γιώτα Ξένου



Ονομάζομαι Γιώτα Ξένου. Παιδί της διασποράς με μια καρδια γεμάτη Ελλάδα. Σας στέλνω την αγάπη μου μέσα από όλα αυτά που έχω γράψει. Έχω γράψει για όλους και για όλα. Μη ξεχνάτε την πατρίδα μας. Σε όποια γωνιά της γης και να βρίσκεστε!

Για την Πατρίδα πάλευες

Για την Πατρίδα πάλευες

Έφυγες φως της Χαραυγής
Όνειρο της ζωής μας ,
Ήσουν άετος που Έδινες
Το θάρρος στην ψυχή μας ,

Τώρα ματώνουν οι ουρανοί
Τα Σύννεφα μαυρίζουν
κρύψαν τον ήλιο ξαφνικά
Και τα πουλιά δακρύζουν

Αυτη η φυγή σου ξαφνική
Το Όνειρα γκρέμισαν
Αφού τα δυο σου Φτερά
Κοντά μας δεν γυρίσαν

Για την πατρίδα πάλευες
Και όταν ψηλά πετούσες,
Κοιτάγαμε τον ουρανό
Κι εσύ μας χαιρετούσες,

Τωρα μαυρίσαν οι ουρανοί
Κοπήκαν τα φτερά σου,
Αφήνει πόνο στην καρδιά
Αυτο το πέταγμα σου

Ολα τα σπίτια του χωριού
Μαυρίσαν γίγαντα μου ,
Δεν θα σε βλέπουν να πετάς
Και κλαίει η καρδια μου .

Έχασαν το αετόπουλο
Που στα ψηλά πετούσε
Τον αγκάλιαζαν με χαρά
Κοντά τους σαν γυρνούσε

Πάσχα με αυτους δεν έκανε
Ουτε με τα παιδιά του
Δεν πρόλαβαν να παίξουνε
Μεσα στην αγκαλιά του

Αντίο όμορφε Αητέ
Πίσω δε θα γυρίσεις,
Τα αλλα Αετόπουλα
Θα πας να συναντήσεις,

Γιώτα Ξένου



Ονομάζαμε Γιώτα Ξένου. Παιδί της διασποράς με μια καρδια γεμάτη Ελλάδα. Σας στέλνω την αγάπη μου μέσα από όλα αυτά που έχω γράψει. Έχω γράψει για όλους και για όλα. Μη ξεχνάτε την πατρίδα μας. Σε όποια γωνιά της γης και να βρίσκεστε!

Η ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΚΥΡΙΑ :.Μανώλης Σουρανάκης - Γιώτα Ξένου- Νατάσα Τσιχλιά

Ερμηνεία : Μανώλης Σουρανάκης
Στίχοι: Γιώτα Ξένου
Μουσική: Νατάσα Τσιχλιά

Η ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΚΥΡΙΑ

ΣΤΙΧΟΙ: ΓΙΩΤΑ ΞΕΝΟΥ

Περπατώντας σε μια ξένη πολιτεία
χάζεψα μια όμορφη βιτρίνα.
Σ' ένα κάδρο ήτανε ζωγραφισμένο
το ποτρέτο μιας κυρίας.

Φορούσε κόκκινο λουλούδι στα μαλλιά
φόρεμα με χάντρες στολισμένο.
Τα μάτια της κοιτούσαν μακριά
ράγισε η καρδιά, στο βλέμμα το χαμένο.

Αυτή είναι η μυστήρια κυρία
που έφυγε μια νύχτα ξαφνικά.
Που άφησε ένα γράμμα στο τραπέζι
στη πόρτα κρεμασμένα δυό κλειδιά.

Ζητώντας ν' αγοράσω αυτό το κάδρο
με κοίταξαν στα μάτια αρνητικά.
Μου είπαν , ότι ήταν, ήταν πουλημένο
κ' έκλαψα ακόμα μια φορά.

Γιώτα Ξένου



Ονομάζαμε Γιώτα Ξένου. Παιδί της διασποράς με μια καρδια γεμάτη Ελλάδα. Σας στέλνω την αγάπη μου μέσα από όλα αυτά που έχω γράψει. Έχω γράψει για όλους και για όλα. Μη ξεχνάτε την πατρίδα μας. Σε όποια γωνιά της γης και να βρίσκεστε!

Η ορθοδοξία μας η Εκκλησία μας οι πατέρες μας η ζωή μας

Η ορθοδοξία μας η Εκκλησία μας οι πατέρες μας η ζωή μας

Άνθρωπε εκεί που Κάθεσαι
Και το ιερό κοιτάζεις,
Μη σκέπτεσαι ποτέ κακό
Και την ψυχή σου σκιάζεις,

Αγάπα τον πλησίον σου
Όπως τον εαυτόν σου,
Και μη βαραίνεις άνθρωπε
Ποτέ τον λογισμό σου ,,

Άστον δεσπότη να μπορεί
Πιστά να κυβερνήσει,
Είναι ένας δούλος του θεού
Αυτός θα σε βάφτιση,

Αυτός θα τρέξει όταν του πουν
Πως έχεις αρρωστήσει,
Θα σηκωθεί από τον ύπνο του
Για να σε κοινωνήσει,

Αυτός θα έρθει δίπλα σου
Στη φυλακή όταν μπαίνεις ,
Εξομολόγο όταν ζητάς,
Την ώρα που πεθαίνεις,

Δωστε σε αυτή την εκκλησιά
Τη δύναμη να ανθίζει
Και του δεσπότη την χαρά
Ποτέ να μη λυγίζει

Κοίταξε Αυτή την ομορφιά
Κοιτάξτε γύρω χάρη
Γιατί λοιπόν να αφήσουμε
Ποτάμι να μας πάρει,

Δώστε αδέλφια μου πιστά
Στην Παναγιά μας δόξα
Και αφήστε μισή και οργή
Έξω απ´ αυτήν την πόρτα

 Γιώτα Ξένου 



Ονομάζαμε Γιώτα Ξένου. Παιδί της διασποράς με μια καρδια γεμάτη Ελλάδα. Σας στέλνω την αγάπη μου μέσα από όλα αυτά που έχω γράψει. Έχω γράψει για όλους και για όλα. Μη ξεχνάτε την πατρίδα μας. Σε όποια γωνιά της γης και να βρίσκεστε!

Σκέψεις που με Φοβίζουν

Σκέψεις που με Φοβίζουν

Όταν ξυπνάω το πρωί

 Κάνω την Προσευχή μου 

Παρακαλώντας το Χριστό 

Να γιάνει την ψυχή μου 

Να διώξει μέσα απ´ την καρδια

 Σκέψεις που με φοβίζουν

 Σκέψεις που καίνε το μυαλό

 Και τις χαρές γκρεμίζουν

 Να φτιάξει κήπο όμορφο 

Στην Σκοτεινή ψυχή μου !

 Άγγελοι να χορεύουνε

 Να τραγουδούν μαζί μου 

Να διώξει σκέψη πονηρή 

Από του νου το δρόμο

 Να με κρατάει αγκαλιά 

Να μη με άφηνε μόνο 

Όταν ξυπνάω το πρωί 

Κάνω την προσευχή μου 

Παρακαλώντας το Χριστό 

Να ζει μές στην ψυχή μου

 Γιώτα Ξένου 



Ονομάζαμε Γιώτα Ξένου. Παιδί της διασποράς με μια καρδια γεμάτη Ελλάδα. Σας στέλνω την αγάπη μου μέσα από όλα αυτά που έχω γράψει. Έχω γράψει για όλους και για όλα. Μη ξεχνάτε την πατρίδα μας. Σε όποια γωνιά της γης και να βρίσκεστε!

Φωτιζόμενη από την αγάπη σου

Φωτιζόμενη από την αγάπη σου

Εξαντλημένη η ψυχη μου κυριε
θρήνησε και έκλαψε πικρώς
Από το βάρος της αμαρτίας έγειρε

Έλεος ζήτησα από την μορφή σου την αγία
Πριν της κολάσεως οι πόρτες ανοίξουν

 Και πύρινες γλώσσες φωτιάς με συντρίψουν

Έλεος ζήτησα , κύριε ,έλεος
Το μεγαλείο του φωτός σου αντίκρυσα
Το σκοτεινό μου βήμα ενθάρρυνες
Δύο πτερύγια στους ώμους μου Έριξες
Για να έλθω προς Συνάντηση σου κύριε

Ακολουθώντας τη δύναμη της υπάρξεως σου
Ενικήσα τον δαίμονα
Κι ελευθερώθηκα εκ βάθος
Ψυχής και σώματος

Η ενέργεια της δυνάμεως σου
Έσπειρε στην ψυχη μου καρπούς
Από δέντρο με ρίζες απέραντες
Ακολουθώντας το βήμα σου
Εχάθειν σαν νέφος
Το λάθος της ανομίας μου
Και φως εξ ουρανού φώτισε
Το βάθος της καρδίας μου ,

Φωτιζόμενη απο την αγαπη σου
Ένιωσα πνεύμα ακάθαρτο
Να χάνεται εν τη ερήμω 

Αντανακλάσεις φωτισμών
Έλουσαν και καθάρισαν
Το πνεύμα μου το ακαθάρτο
Που ήταν Χαμένο σε νύχτες κολάσεως , 

Απηλλαγμένη το πονηρό
Ελευθερώθει η ψυχή μου 

από τα δεσμά του
Παίρνοντας προστασία δική σου ,

Καταδίωξες με το φως σου
Της άσχημες απορίες μου ,
Γκρεμίζοντας λάθη και αδυναμίες μου ,

Σε πίστεψα κύριε και καθάρισα 

Από τα λάθη της αμαρτίας μου ´, 

Προσκυνώντας το χώμα της Ιερουσαλήμ,

 Εκεί είδα το φως, να καίει στο μνήμα σου 

Και να ζεσταίνει την ψυχή μου ,

 Που είχε παγώσει από αμαρτίες και βάσανα ,, 

Πήρα το αίμα σου και το ήπια κύριε , 

Να καθαρίσω τα λάθη 

Της ψυχής και του σώματος

 Να καθηλώσω την Βλαστημία 

Του στόματος ,

 Και με φωνή που έτρεμε Έψαλα ,

 Κύριε ελέησον , 

Κύριε ελέησον κύριε ελέησον...

 Γιώτα Ξένου 



Ονομάζαμε Γιώτα Ξένου. Παιδί της διασποράς με μια καρδια γεμάτη Ελλάδα. Σας στέλνω την αγάπη μου μέσα από όλα αυτά που έχω γράψει. Έχω γράψει για όλους και για όλα. Μη ξεχνάτε την πατρίδα μας. Σε όποια γωνιά της γης και να βρίσκεστε!