Η ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΚΥΡΙΑ :.Μανώλης Σουρανάκης - Γιώτα Ξένου- Νατάσα Τσιχλιά

Ερμηνεία : Μανώλης Σουρανάκης
Στίχοι: Γιώτα Ξένου
Μουσική: Νατάσα Τσιχλιά

Η ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΚΥΡΙΑ

ΣΤΙΧΟΙ: ΓΙΩΤΑ ΞΕΝΟΥ

Περπατώντας σε μια ξένη πολιτεία
χάζεψα μια όμορφη βιτρίνα.
Σ' ένα κάδρο ήτανε ζωγραφισμένο
το ποτρέτο μιας κυρίας.

Φορούσε κόκκινο λουλούδι στα μαλλιά
φόρεμα με χάντρες στολισμένο.
Τα μάτια της κοιτούσαν μακριά
ράγισε η καρδιά, στο βλέμμα το χαμένο.

Αυτή είναι η μυστήρια κυρία
που έφυγε μια νύχτα ξαφνικά.
Που άφησε ένα γράμμα στο τραπέζι
στη πόρτα κρεμασμένα δυό κλειδιά.

Ζητώντας ν' αγοράσω αυτό το κάδρο
με κοίταξαν στα μάτια αρνητικά.
Μου είπαν , ότι ήταν, ήταν πουλημένο
κ' έκλαψα ακόμα μια φορά.

Γιώτα Ξένου



Ονομάζαμε Γιώτα Ξένου. Παιδί της διασποράς με μια καρδια γεμάτη Ελλάδα. Σας στέλνω την αγάπη μου μέσα από όλα αυτά που έχω γράψει. Έχω γράψει για όλους και για όλα. Μη ξεχνάτε την πατρίδα μας. Σε όποια γωνιά της γης και να βρίσκεστε!

Η ορθοδοξία μας η Εκκλησία μας οι πατέρες μας η ζωή μας

Η ορθοδοξία μας η Εκκλησία μας οι πατέρες μας η ζωή μας

Άνθρωπε εκεί που Κάθεσαι
Και το ιερό κοιτάζεις,
Μη σκέπτεσαι ποτέ κακό
Και την ψυχή σου σκιάζεις,

Αγάπα τον πλησίον σου
Όπως τον εαυτόν σου,
Και μη βαραίνεις άνθρωπε
Ποτέ τον λογισμό σου ,,

Άστον δεσπότη να μπορεί
Πιστά να κυβερνήσει,
Είναι ένας δούλος του θεού
Αυτός θα σε βάφτιση,

Αυτός θα τρέξει όταν του πουν
Πως έχεις αρρωστήσει,
Θα σηκωθεί από τον ύπνο του
Για να σε κοινωνήσει,

Αυτός θα έρθει δίπλα σου
Στη φυλακή όταν μπαίνεις ,
Εξομολόγο όταν ζητάς,
Την ώρα που πεθαίνεις,

Δωστε σε αυτή την εκκλησιά
Τη δύναμη να ανθίζει
Και του δεσπότη την χαρά
Ποτέ να μη λυγίζει

Κοίταξε Αυτή την ομορφιά
Κοιτάξτε γύρω χάρη
Γιατί λοιπόν να αφήσουμε
Ποτάμι να μας πάρει,

Δώστε αδέλφια μου πιστά
Στην Παναγιά μας δόξα
Και αφήστε μισή και οργή
Έξω απ´ αυτήν την πόρτα

 Γιώτα Ξένου 



Ονομάζαμε Γιώτα Ξένου. Παιδί της διασποράς με μια καρδια γεμάτη Ελλάδα. Σας στέλνω την αγάπη μου μέσα από όλα αυτά που έχω γράψει. Έχω γράψει για όλους και για όλα. Μη ξεχνάτε την πατρίδα μας. Σε όποια γωνιά της γης και να βρίσκεστε!

Σκέψεις που με Φοβίζουν

Σκέψεις που με Φοβίζουν

Όταν ξυπνάω το πρωί

 Κάνω την Προσευχή μου 

Παρακαλώντας το Χριστό 

Να γιάνει την ψυχή μου 

Να διώξει μέσα απ´ την καρδια

 Σκέψεις που με φοβίζουν

 Σκέψεις που καίνε το μυαλό

 Και τις χαρές γκρεμίζουν

 Να φτιάξει κήπο όμορφο 

Στην Σκοτεινή ψυχή μου !

 Άγγελοι να χορεύουνε

 Να τραγουδούν μαζί μου 

Να διώξει σκέψη πονηρή 

Από του νου το δρόμο

 Να με κρατάει αγκαλιά 

Να μη με άφηνε μόνο 

Όταν ξυπνάω το πρωί 

Κάνω την προσευχή μου 

Παρακαλώντας το Χριστό 

Να ζει μές στην ψυχή μου

 Γιώτα Ξένου 



Ονομάζαμε Γιώτα Ξένου. Παιδί της διασποράς με μια καρδια γεμάτη Ελλάδα. Σας στέλνω την αγάπη μου μέσα από όλα αυτά που έχω γράψει. Έχω γράψει για όλους και για όλα. Μη ξεχνάτε την πατρίδα μας. Σε όποια γωνιά της γης και να βρίσκεστε!

Φωτιζόμενη από την αγάπη σου

Φωτιζόμενη από την αγάπη σου

Εξαντλημένη η ψυχη μου κυριε
θρήνησε και έκλαψε πικρώς
Από το βάρος της αμαρτίας έγειρε

Έλεος ζήτησα από την μορφή σου την αγία
Πριν της κολάσεως οι πόρτες ανοίξουν

 Και πύρινες γλώσσες φωτιάς με συντρίψουν

Έλεος ζήτησα , κύριε ,έλεος
Το μεγαλείο του φωτός σου αντίκρυσα
Το σκοτεινό μου βήμα ενθάρρυνες
Δύο πτερύγια στους ώμους μου Έριξες
Για να έλθω προς Συνάντηση σου κύριε

Ακολουθώντας τη δύναμη της υπάρξεως σου
Ενικήσα τον δαίμονα
Κι ελευθερώθηκα εκ βάθος
Ψυχής και σώματος

Η ενέργεια της δυνάμεως σου
Έσπειρε στην ψυχη μου καρπούς
Από δέντρο με ρίζες απέραντες
Ακολουθώντας το βήμα σου
Εχάθειν σαν νέφος
Το λάθος της ανομίας μου
Και φως εξ ουρανού φώτισε
Το βάθος της καρδίας μου ,

Φωτιζόμενη απο την αγαπη σου
Ένιωσα πνεύμα ακάθαρτο
Να χάνεται εν τη ερήμω 

Αντανακλάσεις φωτισμών
Έλουσαν και καθάρισαν
Το πνεύμα μου το ακαθάρτο
Που ήταν Χαμένο σε νύχτες κολάσεως , 

Απηλλαγμένη το πονηρό
Ελευθερώθει η ψυχή μου 

από τα δεσμά του
Παίρνοντας προστασία δική σου ,

Καταδίωξες με το φως σου
Της άσχημες απορίες μου ,
Γκρεμίζοντας λάθη και αδυναμίες μου ,

Σε πίστεψα κύριε και καθάρισα 

Από τα λάθη της αμαρτίας μου ´, 

Προσκυνώντας το χώμα της Ιερουσαλήμ,

 Εκεί είδα το φως, να καίει στο μνήμα σου 

Και να ζεσταίνει την ψυχή μου ,

 Που είχε παγώσει από αμαρτίες και βάσανα ,, 

Πήρα το αίμα σου και το ήπια κύριε , 

Να καθαρίσω τα λάθη 

Της ψυχής και του σώματος

 Να καθηλώσω την Βλαστημία 

Του στόματος ,

 Και με φωνή που έτρεμε Έψαλα ,

 Κύριε ελέησον , 

Κύριε ελέησον κύριε ελέησον...

 Γιώτα Ξένου 



Ονομάζαμε Γιώτα Ξένου. Παιδί της διασποράς με μια καρδια γεμάτη Ελλάδα. Σας στέλνω την αγάπη μου μέσα από όλα αυτά που έχω γράψει. Έχω γράψει για όλους και για όλα. Μη ξεχνάτε την πατρίδα μας. Σε όποια γωνιά της γης και να βρίσκεστε!
 

Μάνα Ελλάδα μου γερνάς

  

Μάνα Ελλάδα μου γερνάς

Μάνα Ελλάδα μου γερνάς
Και εγώ πονώ και κλαίω
Είμαι παιδί σου ανήμπορο
Μη φανταστείς πως φταίω

Δεν φταίω εγώ, με κυνηγούν
Αυτοί που σε πρόδωσαν !
Αυτοί που μία μαχαίρια
Πισώπλατα σου δώσαν

Και εγώ που όνειρα έκανα
Κοντά σου να Πεθάνω ,
Συγνώμη μάνα μου Ελλάς
Δεν ξέρω τι να κάνω

Στην Αγκαλιά σου έμαθα
Να απλώνω φτερά μου,
Όσο Ψηλά όμως θα πετώ,
Θα σε έχω στην καρδιά μου

Συγνώμη μάνα μου Ελλάς
Που φεύγω μακριά σου,
Και που δεν έχω επιλογή
Να μείνω εδώ κοντά σου

Συγνώμη που οι ρίζες μου
Νερό αλλού θα βρούνε,
Μα ξέρω πως τα χείλη μου
Δεν θα χαμογελούνε

Γιατί η ψυχή μου θα ναι εδώ,
Στα άγια χώματα σου,
Συγνώμη μάνα που γερνάς
Κί εγώ φεύγω μακριά σου,

Πονά η καρδιά πονάει ψυχή
Πονάει το κορμί μου,
Στην σκέψη πως την ξενιτιά
Θα ζήσω τη ζωή μου,

Πριν φύγω όμως μάνα μου
Το χώμα θα φιλήσω,
Το πονεμένο βλέμμα σου
Δεν θα το λησμονήσω,

Θα το κρατήσω φυλαχτό
Εκεί που θα γυρίζω,
και πάντα με παράπονο
Για σένα θα δακρύζω,

Γιώτα ξένου
Αν αγαπάτε την πατρίδα Γυρίστε πίσω, ,,, Γιατί μια μέρα δεν θα είναι πια δική μας,, Και τότε θα κλάψουμε πίκρα

Γιώτα Ξένου



Ονομάζαμε Γιώτα Ξένου. Παιδί της διασποράς με μια καρδια γεμάτη Ελλάδα. Σας στέλνω την αγάπη μου μέσα από όλα αυτά που έχω γράψει. Έχω γράψει για όλους και για όλα. Μη ξεχνάτε την πατρίδα μας. Σε όποια γωνιά της γης και να βρίσκεστε!

Κάτι τέτοιες μέρες ,

Κάτι τέτοιες μέρες

Κάτι τέτοιες μέρες Ήσουνα κοντά μου
Ήσουν το φεγγάρι μες στα όνειρά μου
Ήσουνα ο ήλιος μες στον Ουρανό μου,
Ήσουν το τραγούδι το μοναδικό μου ,

Κάτι τέτοιες μέρες που η γη γιορτάζει
Η ψυχή μου κλαίει ,και η οργή φωνάζει
Κάτι τέτοιες μέρες είμαι μοναχή μου
Αδεια  από εσένα ειναι η ζωή μου .

Κάτι τέτοιες μέρες Ήσουνα κοντά μου ,
Ήσουνα η άνοιξη μεσα στην μάτια ,μου
Κάτι τέτοιες μέρες σε αναζητάω
Μες στην μοναξιά μου κλαίω και πονάω ,

Κάτι τέτοιες μέρες χάνω το μυαλό μου ,
Με έλεγες αγάπη σε έλεγα μωρό μου
Κάτι τέτοιες μέρες ,σε Αναζητάω,
Σε ενα αδειο σπίτι σαν τρελή γυρνάω

Κάτι τέτοιες μέρες που ολοι τραγουδάνε
Τα όνειρα μου Φεύγουν και με παρατάνε ,
Ταξιδεύει ο πόνος ,μεσα στην ψυχή μου ,
Κάτι τέτοιες μέρες χάνετε η ζωη μου

Γιώτα ξένου

Αφιερωμένο στην Κική μου και στην Κατερίνα μου , και σε όλες τις μανάδες που έχουν χάσει τα παιδιά τους

Γιώτα Ξένου



Ονομάζαμε Γιώτα Ξένου. Παιδί της διασποράς με μια καρδια γεμάτη Ελλάδα. Σας στέλνω την αγάπη μου μέσα από όλα αυτά που έχω γράψει. Έχω γράψει για όλους και για όλα. Μη ξεχνάτε την πατρίδα μας. Σε όποια γωνιά της γης και να βρίσκεστε!